ﺍﺯ ﻋﻄﺎﺭ...

ﺍﺯ ﻋﻄﺎﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻏﺰﻝ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﮒ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ... ﺭﯾﺰ ﺭﯾﺰ ﻭ ... ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ ﺗﻮﯼ ﻗﻮﺭﯼ
ﮔﻞ ﻗﺮﻣﺰ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮔﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﺁﺏ ﺟﻮﺵ ﺩﻡ ﺑﮑﺸﺪ ... ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭﻩ ﯼ ﻧﺮﺩﻩ
ﯼ ﮐﻬﻨﻪ ﯼ ﭘﻨﺠﺪﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ... ﻭ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ ... ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﺍ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﻃﻠﻮﻉ ﮐﻨﺪ ... ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﮔﺎﺭﺩﻟﯿﺎ ... ﺗﻮ ﺭﺍ
... ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ؟ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ... ﺑﻪ ﻫﺮﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻓﺮﻭﺧﺘﻢ ... ﻣﺮﺍ ... ﻓﺮﻭﺧﺖ
ﮔﺎﺭﺩﻟﯿﺎ ... ﺟﺮﻋﻪ ﯼ ﺍﻭﻝ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﺮﺍ ... ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ... ﺗﻮﺩ ... ﺗﻮ
ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ/ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﮐﻪ ... ﯾﻌﻨﯽ : ﮐﻪ ﺑﺮﻭ ...
ﺟﺮﻋﻪ ﯼ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ ... ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ... ﻓﻘﻂ ﺩﻭ ﭘﺎ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ... ﭘﺸﺖ
ﮐﻮﻩ ﻫﺎ ... ﻻﯼ ﺍﺑﺮﻫﺎ ... ﻫﻮﺍﺳﺖ ﮔﺎﺭﺩﻟﯿﺎ ... ﺣﻮﺍﺳﺖ ﮔﺎﺭﺩﻟﯿﺎ ...

سهراب به خواستگاری

ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﮔﺎﺭﺩﻟﯿﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻦ ... ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﻓﺮﻭﻍ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ... ﻓﺮﻭﻍ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﺩ ... ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ... ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻤﺎﻡ ... ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ... ﺗﻤﺎﻡ ... ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﯼ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﯿﺎﻡ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﺩﺭﺝ ﮐﻨﯿﻢ ... ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﮔﺎﺭﺩﻟﯿﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﺪﺭﺱ ... ﻓﺪﺭﺱ ﺑﺎ ﻓﺮﻭﻍ ... ﺑﺎﻭﺭﺗﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ... ﺭﻓﺖ ... ‏( ﺑﻪ ﮔﺎﺭﺩﻟﯿﺎ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻧﻪ ... ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﻨﺪ ... ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﭘﺎ ﺧﻄﺎ ﻧﮑﻨﺪ ... ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ ... ﻓﺪﺭﺱ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ... ﻓﺪﺭﺱ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ... ﻓﺪﺭﺱ ﺑﺎ ﺍﺳﺐ ... ﻓﺪﺭﺱ ﻣﯽﺁﯾﺪ ... فروغ می گوید نه ...